Πνευμοθώρακας - Συμπτώματα και θεραπεία

Συμπτώματα

Πόνος στην θωρακική περιοχή που βρίσκεται: αυτός ο πόνος βρίσκεται στην πλευρά του πνεύμονα που πάσχει από πνευμοθώρακα.

• Εμφανίζεται συνήθως απότομα, ξαφνικά και έντονη.
• Δύσπνοια
• Μπορεί επίσης να εμφανίζονται αν και λιγότερο συχνά:
  • Επιτάχυνση του καρδιακού ρυθμού.
  • Υπερβολική εφίδρωση
  • Πάλη
  • Έντονος βήχας, μερικές φορές συνοδεύεται από απόχρωση με αίμα.
• Μεταξύ 5 και 10% των ασθενών που δεν αντιλαμβάνονται τα συμπτώματα του πνευμοθώρακα.

Διάγνωση

Πλήρης φυσική εξέταση: η αναπνευστική ακρόαση δείχνει μείωση του φυσιολογικού φλυκταινώδους μαστού, του τυμπανισμού του θωρακικού κρουστικού. Μια ακτινογραφία θώρακος που εκτελείται με έμπνευση και μέγιστη εκπνοή και σε ορισμένες προβολές συνήθως επιβεβαιώνει τη διαγνωστική υποψία.

Διαφορική διάγνωση

Ο πνευμοθώρακας μπορεί να συγχέεται με άλλες παθολογίες:

• οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου.
• περικαρδίτιδα
• γαστρική διάτρηση
• ασθματική κρίση

Θεραπεία

Ο στόχος της θεραπείας είναι να γίνει πάλι ο πνεύμονας και να συνδεθούν ξανά οι δύο μεμβρανώδεις επιχρίσεις που ονομάζονται «υπεκφυγές». Η διαδικασία ποικίλει ανάλογα με τον τύπο του πνευμοθώρακα και αν είναι ο πρώτος που συμβαίνει ή όχι. Εάν υποστεί για πρώτη φορά και δεν είναι πολύ εκτεταμένη (λιγότερο από 20%), αρκεί ένα υπόλοιπο 5 ημερών: αν δεν υπάρχει απορρόφηση σε αυτό το χρονικό διάστημα, θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί κάποιος τύπος αποστράγγισης.

Συμβατική αποστράγγιση

Η τοποθέτηση της αποχέτευσης γίνεται με μια μικρή χειρουργική επέμβαση και εκτελείται με τοπική αναισθησία. Ο θωρακικός καθετήρας εισάγεται διαμέσου του διαστήματος ΙΙ, της μεσαίας κυκλικής γραμμής ή του διαστήματος V στο επίπεδο της πρόσθιας ή μέσης μασχαλιαίας γραμμής. Συνδέεται άμεσα σε υποβρύχια αποχέτευση τύπου Bülau, αφήνοντας τον αέρα αργά ή ομαλά, για να αποφευχθεί η ξαφνική επέκταση των πνευμόνων.

Όταν η επανεμφάνιση του πνεύμονα εμφανίζεται υπερβολικά απότομα, μπορεί να προκαλέσει σοβαρή κρίση πόνου με νευροβλεπτογόνες εκδηλώσεις ή πνευμονικό οίδημα δευτερογενώς προς την ανάκτηση του όγκου του πνεύμονα. Μόλις τοποθετηθεί το σύστημα αποστράγγισης, ελέγχεται η παρουσία διαρροών αέρα και διενεργούνται καθημερινοί ακτινολογικοί έλεγχοι. Η τοποθέτηση μιας αποχέτευσης ενδείκνυται σε όλους τους κύριους πνευμοθώρακες που υπερβαίνουν το 20%, στην περίπτωση του πρώτου επεισοδίου, και σε όλους τους δευτεροπαθείς πνευμοθώρακες. Εάν ο πνευμοθώρακας είναι λίγο πιο έντονος, μπορεί να αντιμετωπιστεί με εκκένωση του αέρα από την σχισμή με αναρρόφηση βελόνας. Αυτές οι αποχετεύσεις παρέχουν εξαιρετικά αποτελέσματα.

Καθετήρες μικρού διαμετρήματος

Η χρήση καθετήρων μικρού διαμετρήματος έχει επίσης ικανοποιητικά αποτελέσματα και η τοποθέτησή του είναι απλούστερη. Με το σύστημα αυτό ήταν δυνατό να συντομευθεί η περίοδος παραμονής στο νοσοκομείο (μέσος όρος 4, 43 ημερών) σε περιπτώσεις σωστής εξέλιξης. Εάν δεν είναι αποτελεσματικά, χρησιμοποιείται χειρουργική επέμβαση. Έχουν καλύτερη ανεκτικότητα από τη συμβατική αποστράγγιση και είναι σχεδόν ανώδυνα, επιτρέποντας ταχύτερη και πιο άνετη κινητοποίηση και ότι ο καθετήρας μπορεί εύκολα να συνδεθεί με ένα σύστημα βαλβίδων.

Πρόληψη

Δεν υπάρχει γνωστός τρόπος για την πρόληψη της εμφάνισης του πνευμοθώρακα. Ωστόσο, μπορεί να αποφευχθεί με διακοπή του καπνίσματος στην περίπτωση ασθενών με αυτή την εξάρτηση. Σε άτομα με ιστορικό της νόσου αυτής συνιστάται να μην εκτελούνται δραστηριότητες όπως η κατάδυση.