Η ΖΩΗ ΜΟΝΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΦΑΛΜΑΤΑ

Οι άνθρωποι που ζουν μόνοι έχουν υψηλότερο κίνδυνο γενικής θνησιμότητας σε σύγκριση με αυτούς που συνοδεύουν και η πιθανότητα να αυξηθεί αν οι άνθρωποι αυτοί ξεπεράσουν τα 45 χρόνια, σύμφωνα με μελέτη του Νοσοκομείου Brigham και Women of Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ στη Βοστώνη (ΗΠΑ).
Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο «Αρχείο Εσωτερικής Ιατρικής», έχει μελετήσει 44.573 ασθενείς με αθηροθρόμβωση ή με τουλάχιστον τρεις καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου, από περισσότερες από 44 χώρες.
Μετά από μια τετραετή παρακολούθηση των ασθενών, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι άνθρωποι που ζούσαν μόνοι είχαν μεγαλύτερο κίνδυνο γενικής θνησιμότητας σε σύγκριση με αυτούς που έζησαν συνοδευόμενοι (14, 1% έναντι 11, 1%) και προκαλούν θνησιμότητα καρδιαγγειακά (8, 6% έναντι 6, 8%).
Εκτός από την ανάλυση του καρδιαγγειακού κινδύνου σε γενικές γραμμές, οι ερευνητές έχουν επίσης μελετήσει το ρόλο της ηλικίας σε αυξανόμενο κίνδυνο. Έτσι, ενώ οι άνθρωποι ηλικίας μεταξύ 45 και 65 ετών που ζούσαν μόνοι είχαν κίνδυνο 7, 7% έναντι 5, 7% αυτών που έζησαν συνοδευόμενοι, τα άτομα μεταξύ 66 και 80 ετών είχαν μεγαλύτερο κίνδυνο, 13, 2 τοις εκατό έναντι 12, 3 τοις εκατό, αντίστοιχα.
Το Ισπανικό Ίδρυμα Καρδιάς (FEC), το οποίο επαναλαμβάνει τη μελέτη, υπενθυμίζει ότι, επιπλέον, η μοναξιά σχετίζεται ιστορικά με αυξημένο κίνδυνο νόσου και κατάθλιψης. "Η αίσθηση της μοναξιάς και το γεγονός ότι ζούμε μόνο ως παράγοντας που ευνοεί διάφορες ασθένειες έχει εξεταστεί εδώ και αρκετό καιρό", δήλωσε ο Dr. José Luis Palma, αντιπρόεδρος της FEC.
"Αυτή η μοναξιά αυξάνει τον κίνδυνο θανάτου, ειδικά μεταξύ των ηλικιωμένων, είναι ένας συνδυασμός πολλών παραγόντων", λέει ο ειδικός, ο οποίος επισημαίνει την παρουσία άλλων παραγόντων κινδύνου γνωστών ως υπέρταση, διαβήτη, παχυσαρκία, Το υπερβολικό βάρος ή το κάπνισμα είναι μερικά από αυτά.
"Ακόμα κι έτσι, υπάρχουν άλλοι παράγοντες που σχετίζονται με τον τρόπο ζωής που ευνοούν την εμφάνιση μιας καρδιακής πάθησης, όπως η κακή υγιεινή, μετά από μια κακή διατροφή ή το συναισθηματικό άγχος που προκαλείται από το αίσθημα της μοναξιάς" προσθέστε.
Ως εκ τούτου, συνιστά σε όλους εκείνους τους ανθρώπους που πρέπει να ξεκινήσουν μια ζωή στη μοναξιά, ειδικά εκείνοι που ζουν στις μεγάλες πόλεις, ότι «προετοιμάζονται ψυχολογικά για να αντιμετωπίσουν αυτή την αλλαγή · ότι διατηρούν υγιείς συνήθειες διαβίωσης · ​​ότι στηρίζονται στους συγγενείς τους και φίλους, και να ξεκινήσετε δραστηριότητες αναψυχής. "
Και σε εκείνες τις περιπτώσεις όπου το αίσθημα της μοναξιάς είναι πολύ οξύ, "το να έχεις ένα συντροφικό ζώο μπορεί να είναι πολύ χρήσιμο". "Σε κάθε περίπτωση συνιστάται πάντοτε στους συγγενείς αυτών των ανθρώπων να γνωρίζουν την κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι πρεσβύτεροι τους και να τους υποστηρίζουν ώστε να νιώθουν αγαπημένοι και συνοδευόμενοι", καταλήγει.